Veel mensen die bij mij komen, vertellen ongeveer hetzelfde verhaal.
Het begon ooit met een klein pijntje. Een knie die wat protesteerde tijdens het wandelen. Een heup die ’s morgens stijf aanvoelde. Een rug die na een lange autorit opspeelde. Niet iets om je meteen zorgen over te maken.
Dus je gaat door. Tot het pijntje vaker terugkomt. Je gaat misschien naar de huisarts of fysiotherapeut. Er wordt een foto gemaakt. En op een gegeven moment valt het woord artrose.
Vanaf dat moment kan er iets veranderen. Niet alleen in je lichaam, maar ook in je hoofd. Want ineens krijgt de pijn een verklaring. En die verklaring kan ongemerkt ook een voorspelling worden.
‘Het is slijtage.
‘Het hoort bij mijn leeftijd.’
‘Daar zal ik mee moeten leren leven.’
Dat hoor ik regelmatig in mijn praktijk.
Laatst sprak ik iemand die door knieartrose steeds minder was gaan wandelen. Eerst werden de wandelingen korter. Daarna koos ze routes waarvan ze precies wist waar een bankje stond.
En uiteindelijk ging ze soms maar helemaal niet. Niet omdat ze niet meer kón wandelen. Ze vertrouwde haar knie niet meer. Dat verschil is belangrijk. Want wanneer je pijn verwacht, ga je je vaak anders bewegen. Je wordt voorzichtiger. Je belast bepaalde spieren minder en andere juist meer. Je gaat activiteiten vermijden.
En zo kan je wereld langzaam kleiner worden. Daarom kijk ik bij pijn door artrose nooit alleen naar de plek waar op de foto slijtage zichtbaar is.
Ik wil weten hoe iemand beweegt. Waar spanning zit. Wat er in de loop van de tijd is veranderd. Welke bewegingen iemand vermijdt. Wanneer de pijn erger wordt en wanneer juist minder.
Want artrose is vaak niet het hele verhaal. Dat betekent niet dat we artrose kunnen wegtoveren. Wel dat er soms meer mogelijkheden zijn dan iemand na het horen van de diagnose is gaan denken.
De vrouw over wie ik vertelde? Op een dag vertelde ze dat ze een flinke wandeling had gemaakt. Het bijzondere was niet eens hoe ver ze had gelopen. Het bijzondere was dat ze onderweg nauwelijks met haar knie bezig was geweest. Pas toen ze thuiskwam, realiseerde ze zich dat.
Dat vind ik een prachtig moment. Want soms begint vrijheid niet wanneer een röntgenfoto verandert. Soms begint vrijheid wanneer je even vergeet dat je een pijnlijke knie hebt.
Herken je jezelf hierin?
Misschien is het dan interessant om niet alleen te vragen: ‘Hoeveel artrose heb ik?’
Maar ook: ‘Welke mogelijkheden zijn er nog wél voor verlichting van je pijn?’
Dat is precies de vraag die ik tijdens een intake graag samen met je onderzoek.
Bel voor een afspraak voor een gratis kennismakingsgesprek naar 06-34084825, of klik op deze link: Maak hier een afspraak
Plan een vrijblijvend oriëntatiegesprek en ontdek wat er voor jou mogelijk is. Bel 06-34084825 voor een afspraak.
